Sevgilim! sevgilim!, Seni bekliyorum. Karanlıkta bir gün ne kadar sürer yada bir hafta? Ateş çoktan söndü ve çok üşüyorum…kendimi dışarı sürükleyebildim ama güneş vücudumu kavurdu…Korkuyorum; tüm ateşi bu sözleri yazmak için harcadım…Ölüyoruz ölüyoruz; İçimiz aşkın zenginliği ve tadıyla dopdolu ölüyoruz…Bedenlerimiz nehirlerde yüzer gibi…Korkular, içinde saklandığımız bu perişan mağara gibi…Tüm istediğim gün ışığına çıkmak; seninle gerçek bir ülkedeyiz…haritaların ve güçlü adamların isminin olmadığı…Biliyorum… geliceksin ve beni dışarı, o rüzgarlı yere taşıcaksın…Tüm istediğim bu…Seninle orada arkadaşlarımızla öylece yürümek…Sınırları olmaksızın bir dünya…Işık çoktan söndü sevgilim ve ben karanlıkta yazıyorum…Çok üşüyorum…”   

rica ederim arkadaşım...