Dini terimler -- D --

Dabbe: Kapıya koyulan yassı enli demir. Kabile ismi.
Dabbet-ül erd: Kıyâmet kopmadan önce ortaya çıkacak olan dehşetli bir mahlûk. Mü'min ve kâfirleri ayırıp, alınlarına Cennetlik ve Cehennemlik mührünü vurur.
Dalâlet : İmân ve İslâmiyetten ayrılmak. Azmak. Hak ve hakikattan ayrılmak.
Danik: Bir dirhemin dörtte biri. Mangır.
Danişmend: Bilgili. İlim sâhibi. Kadıların ve müderrislerin yanında stajyer olarak çalışan.
Darb-ı mesel : Misâl olarak söylenen meşhûr söz. Atasözü.
Dâr-ı gurûr : Gurur evi. Dünyâ.
Dâr-ül fünûn: Osmanlı Devletinde yüksek ilimlerin öğretildiği yer. Bugünkü üniversite karşılığıdır.
Dâr-ül harb : Harp meydanı. Kâfir memleketi. İslÂmi hükümlerin uygulanmadığı yer.
Dâr-ül hadis: Hadis-i şerif ilimleri okutulan medreseler.
Dâr-ül hilâfe: Hilâfet merkezi, İstanbul.
Dâr-ül İslâm: İslâm memleketi. Müslümanların hâkim olduğu yer.
Dâr-ül Kur'ân : Kur'ân-ı kerim okutulan yer. Medrese
Dâr-ün nedve : Münâfıkların toplanıp, Peygamberimizin (sallallâhü aleyhi ve sellem) aleyhinde karar aldıkları yer.
Dâr-üs-selâm
Cennet. Bağdat'ın eski adı. Selâmet yeri.

Dâr-üş-şifâ: Şifâ yurdu. Sağlık yurdu. Tımarhâne.
Da'vâ: Bir kimsenin hakkını aramak üzere mahkemeye mürâcaatı.
Da'vet: Ziyâfet. Çağırma. Duâ. Bir fikri kâbul ettirmek için delil getirme, gayret gösterme.
Deccâl : Hakkı bâtıl, bâtılı hak olarak gösteren. Cennet dediği Cehennem, Cehennem dediği cennet. Kıyâmet kopmadan önce çıkacak ve Hazreti İsâ (aleyhisselâm)ile Hazreti Mehdi tarafından öldürülecek.
Defterdâr: Bir vilâyetin mâliye işlerine bakan kimse. Osmanlı Devletinde mâli işlerin başındaki me'mur.
Defterhâne: Malların tasarruf muâmelelerinin yapıldığı ve kayıtlarının muhâfaza edildiği yer.
Dehâ: Öok akıllılık. Zekiliğin ve anlayışlılığın son derecesi. İleri görüşlülük.
Dehri: Kıyâmetin kopmıyacağına ve âhireti inkâr eden, rûhun cesetle birlikte öldüğüne inanan sapık kimse.
Delil ve delâil : Deliller. Bürhânlar. İsbat vâsıtaları.
Denâet: Alçaklık. Çok fenâ.Âdilik.
Ders: vekili Bâyezid Medresesi'nde şeyhülislâma vekâleten ders vermek üzere müderrisler içinden seçilen âlim. Sonraları medreselerde tedrisatla mükellef olan me'murlar için de kullanılmıştır.
Derk-i esfel: Cehennemin en dibi.
Desise : Hile.
Deyn: Zimmetinde bulunan şey. Satış ve ödünç verme veyâ başka sebeblerle ödenmesi lâzım olan borçtur. Alış-verişte, hazır olmayıp ayrı olarak bulunduğu yeri bildirilmeyen her türlü mala; veye hazır olup da, ayrı olarak gösterilmeyen kıyemi mala denir.
Dil : Lisan. Tat alma duygusu ve konuşma uzvu, gönül, kalb.
Din : İnsanları, dünyâda ve âhirette seâdete götürmek için, Allahü teâlâ tarafından peygamberler vâsıtasıyla gösterilen yol.
Dirhem : Osmanlılar zamânında kullanılan 4.8 gram olan ağırlık.
Divân-ü hümâyun: Sadrâzam, Şeyhülislâm, kadıasker, Defterdâr gibi devletin ileri gelenlerinin huzûrunda, halkın şikâyet ve davâlarının dinlenip hâl olduğu yer, meclis. Pâdişâh huzûru.
Divân: Büyük meclis. Şâirlerin şiirlerini topladıkları kitab.
Diyânet: Allahü teâlâ ile kul arasında olan işler. Dindarlık. Dinin emirlerine uygun hareket etmek. Din işleri.
Diyet: Kan bedeli.Öldürülen bir kimse için en yakın vârisine kâtilin ödemesi dinen emrolunan para veyâ mal.
Dönüm: Şimdiki ölçülere göre bin metrekarelik alan.
Duâ : Allahü teâlâ'ya yalvarma, niyâz tazarru. O'ndan hayır va rahmet dilemek, istemek.
Dürr : İnci tânesi.
Dürr-i beyzâ: Parlak, büyük inci.
Dürzi: Suriye'nin güneyi ile Ürdün ve İsrâil'de yaşıyan bir kavimdir. Dalâlet fırkalarından en bâtıl yola sapmışlardır. Tenâsühe inanırlar. Tanrılık insandan insana geçer derler.
Düstûr : Umûmi kâide. Kânun, nizâm. Nümûne. İzin, müsâade.

	Gönderen	Konu: Dini terimler -- D -- (Okunma Sayısı 260 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.