Dini terimler -- CÇ --

Câiz: Yapılması sahih ve mübah olan herhangi bir fiil. Olur, olabilir.
Câize : Azık, yol yiyeceği. Hediye, armağan, bahşiş.
Câriye: Muhârebede İslâm düşmanlarından esir edilen kadın hizmetçi. Akıcı olan. Seyreden, giden.
Cebbâr : Allahü teâlânın esmâ-ü hüsnâsından. İstediğini mutlak yapan, dilediğine muktedir olan. Kudret sâhibi.
Cebr : Zor, zorlama. Düzeltme, tamir etme.
Cebriyye : Bozuk fırkalardan. Kulun hiç bir fiil, irâde ve kudrete sâhip bulunmayıp, yanlızca ilâhi fiillere sahne teşkil etmeye mecbur olduğunu kâbul ederler.
Cedel : Nizâ. Hakkı bulmak için olmayıp, gâlip görünmek için çekişme.
Cehâlet: İlimden ve her nevi müsbet ma'lûmattan habersiz olmak. Câhillik, bilmezlik.
Cehd: Gayret. Nefsin isteklerine karşı gelmek. Güç ve kuvvetini ziyâdesiyle sarf etme.
Cehennem: Allahü teâlânın emirlerini yapmayıp yasaklarından kaçınmıyan ve o'na inanmayanların âhirette cezâlandırılacakları yer.
Cehl-i mürekkeb: Çok câhil. Bilmemekle berâber, bilmediğini de bilmemek.
Celâdet Yiğitlik, bahadırlık, metânet.
Celâl: Allahü teâlânın kahrının ve azametinin tecellisi. Sonsuz derecede büyüklük. Hiddetlik, hışım.
Celâllenmek: Hiddetlenmek,kızmak.
Celb: Kendi tarafına çekmek. Çekmek, götürmek.
Cemâd: Taş, toprak, ma'den gibi cansız olan cisimler.
Cemâl: Allahü teâlânın lütuf ve ihsânı ile tecelli etmesi. Yüz güzelliği.
Cem'iyyet: Topluluk, birlik,Hey'et. Bir yere toplanma.
Cennet : Allahü teâlâya inanıp emirlerini yapan ve yasaklarından kaçınanların âhirette mükâfaatlandırılacakları yer.
Cepken: Bir nevi örtü.
Cerbeze: Hikmetin aşırı olması, ukalâlık.
Cerh : Yara. Yüz ve baştan başka uzuvlardan birisini yaralamak. Birisine söğmek. Bir kimsenin fikrini çürütmek.
Cerh ve ta'dil: Hâfız ve mütehassıs bir hadis âliminin, günahkârlık, yalancılık. gibi sebeplerle, bir râvinin rivâyetini reddetmeye ''Cerh''; bir râviyi, rivâyeti kabul olunacak şekilde vasıflandırmaya, böyle olduğunu açıklamaya ''Ta'dil denir.
Cerib : Arab yarımadasında kullanılan 216 litrelik bir hacim ölçüsü. Dönüm.
Cerir: Devenin boynuna taktıkları ip.
Cevâd: Çok ihsân edici, çok cömert.
Cevdet: Kusursuzluk, güzellik, iyilik, cömertlik.
Cevher: Bir şeyin özü. Kıymetli taş, elmas. Element.
Cevr-ü cefâ : Haksızlık, ezâ zulüm.
Cezbe: Allahü teâlânın muhabbetiyle kendinden geçme hâli. İstiğrak.
Cibâyet: Vergilerin ve diğer devlet gelirlerinin tahsil edilmesi.
Cibril (Cebrâil) : Allahü teâlânın emirlerini peygamberlere getirmekle vazifeli melek. Dört büyük melekten biri.
Cidâl : Sözle mücâdele, güzel ahlâka yakışmayan tavır ve hareketler.
Cife: Leş. Kokmuş et, ölü hayvan.
Cifr: Harflere verilen sayı kıymeti ile, geçen hâdiselere, ibârelerden târih ve isme dâir işâretler çıkarma ilmidir.
Cihâd : Allahi teâlânın dinini yaymak için din düşmanlarıyla ve nefsle yapılan mücâdele.
Cimri: Pinti. Kimseye bir şey vermek istemeyen. Hasis.
Cinâs: Benzeyiş, münâsebet . Bir çok ma'nâya gelebilen söz.
Cin (peri) : Ateşin alev kısmından yaratılmış cisimler olup her şekle girebilen ve gözle görülemiyen mahlûklar. Mükellef olup, âhirette Cennete veye Cehenneme gideceklerdir.
Cisim : Varlığı bilinen, mekânı ciheti, uzunluğu, genişliği, derinliği olan şey.
Cizye : Gayr-i müslimlerden alınan vergi, haraç.
Cûd: Cömertlik, eli açık olmak. Muhtaçlara yardım etmek.
Cübn: Ürkeklik, korkaklık. Korkak olma.
Cülûs : Oturma, oturuş. Pâdişâhların tahta geçmesi.
Cür'et : Cesâret, yiğitlik, korkmadan ileri atılma.
Cürüm: Kabahat, kusur hatâ, isyân kânun hilâfına hareket.
Cüz: Kısım, parça. Kur'ân-ı kerimin otuzda bir parçası.
Çeşti: Hâcegânı Çeştiyye yolunun büyükleri.

	Gönderen	Konu: Dini terimler -- CÇ -- (Okunma Sayısı 286 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.