Mesaj Sayısı: 771
Üye No: 2761
Cinsiyet: 
Rep : +6/-5
Pano: KaRaNLıKTaN SoNSuZ aYDıNLıĞa
|
 |
« : 06 Temmuz 2006, 21:04:04 Prş » |
|
Abâ
Yünden yapılan kaba kumaş
Abâdile
Dört Abdullah (Abdullah bin Ömer, Adullah bin Abbâs, Abdullah bin Zübeyr, Abdullah bin Mes'ûd veya Abdullah bin Amr) Abdullah'ın çoğulu. Abdullah isminde olan çok kimseler.
Abbâd
Bkz. Âbid.
Abd
Kul, köle, hizmetçi, bende.
Abes
Boş þeylerle uğraþmak, Namazda, fâidesiz hareketler.
Âb-ı hayât
Hayat suyu. Tatlı su.
Âbid
İlmi olmayıp fazla ibâdet eden
Acem
İranlılar. Arab olmayanlar
Âdâb
Usûller, kâydeler, yollar. Terbiye, utanma.
Adâlet
Bir âmirin, bir hâkimin memleketi idâre için koyduğu kânun, kâide, çizdiği hudud içinde hareket etmektir.
Adâvet
Düşmanlık-hüsûmet, kin, buğz, garaz.
Adem
Yokluk.
Âdetullah
Âdet-i ilâhiyye. Allahü teâlânın sebepler âleminde yaratması.
Âdil
Doğruluk gösteren, adâletli, büyük günah işlemeyen, küçük günaha alışık olmayan.
Âfâki
Dereden, tepeden söz. (Tasavvufta, Allahü teâlâdan başka insanın dışında olan herşey.)
Afif
Temiz, güzel, lezih, iffetli ve nâmuslu olan, haramlardan sakınan, müstekim.
Âfiyet
Sağlık, sıhhatte olma, günah işlemediği zaman.
Afv
Suçunu bağışlama.
Ahbâr
Haberler. Sahâbeden bildirilen sözler.
Ahd
Söz vermek, yemin, devir, zaman.
Ahd-i misâk
Allahü teâlânın ezelde rûhlara; ''Ben sizin Rabbiniz değil miyim?'' diye suâl edince, onlarda; ''Evet, sen bizim Rabbimizsin'' diyerek verdikleri söz, yemin, anlaşma, sözleþme.
Ahfâ
Hafi, gizli. Âlem-i Emr'deki latifelerden.
Âhiret
Öbür dünyâ. Öldükten sonraki hayat.
Ahkam-ı şer'iyye
Dini hükümler.
Ahlak
İnsanda bulunan rûhi hâller. İyilik etmek, kötülükten kaçınmak için ta'kibi lâzım gelen usûl ve kâideleri öğreten ilim.
Ahlâk-ı hamide
Övülecek huylar, güzel huylar.
Ahlak-ı zemime
İslâmiyetin yasak ettiği kötü huylar.
Ahvâl
Durumlar, bulunuşlar, hâller.
Ahvâl-i şahsiyye
Şahsi hâller.
Akâid
İ'tikâda dâir hükümler, esâslar.
Akçe
Gümüşten yapılmıþ Osmanlı parası.
Akd
Sözleşme, bağ, düğümleme.
Akıncı
Osmanlı hudut boylarında bulunan ve düşman illerine saldıran mücâhid.
Âkıbet
Bir şeyin sonu, nihâyet, netice.
Akide
İmân, inanılan ve ,'tikad edilen bilgilerin esâsı.
Akika
Doðan çocuk için kesilen kurban.
Âkıl ve bâliğ
Evlenecek çaða gelen, mükellef olan kimse.
Akim
Güdük, sonu olmayan, kısır.
Aktâb
Evliyâlarýn en üst derecede olanları.
Alâka
İlgi,münâsebet.
Âlem
Mahlûkların, yaratılmışların hepsi.
Âlem-i emr
Madde olmayan ve ölçülemiyen âlem.
Âlem-i halk
Madde olup ölçülebilen âlem. Yerler, dağlar, gökler.
Âlem-i melekût
Melekler, rûhlar âlemi.
Âlem-i misâl
Ruh âlemi ile, madde,varlık âlemindeki şekillerin ayna gibi görüntüsünü yansıtan âlemdir.Varlık âlemi olmayıp, görünen bir âlemdir. Ayna gibid,r.
Âlem-işühûd
Görünen madde âlemi. Âlem-i halk da denir.
Âl-i Nebevi
Peygamber efendimizin (sallallâhü aleyhi ve sellem) müslüman olan akrabâları.
Âli himmet
Himmeti yüksek olan.
Allâme
Çok büyük âlim.
A'mâl-i sâliha
Güzel ameller.
A'mâl-i şer'iyye
Namaz, oruç gibi dini ibâdetler.
Amden
Kasden, bile bile.
Amel
İş, çalışma. Bir emri yerine getirme. Dini bir emri ifâ etme. İtâat, ibâdet etmek.
Âmentü
İnanılması, imân edilmesi lâzım olan altı şarta ya'ni Allahü teâlâya, Meleklere, Kitâblara, Peygamberlere Âhiret gününe, Kazâ ve Kadere inanmaya verilen isim.
Âmil
İşleyen. Zekât tahsiline me'mur kimse. Mütevelli. Amel eden, ibâdet eden.
Anâsır-ı erbeâ
Dört unsur: Toprak, ateş, hava, su.
A'raf
Cennet ile Cehennem arasındaki yer. Âdetler, usûller. Sırt, tepe.
Arafat
Mekke'de hacıların Kurban bayramı arefesinde vakfeye durduğu ve Hazreti Âdem ve Hazreti Havvâ'nın buluştukları dağ.
Arasat
Mahşer yeri, haşr ve neşr yeri.
A'râz
İþâretler, alâmetler. Var oluşu, ancak kendisini taşıyan başka bir varlıkla hissedilebilen, kendi başına boşlukta yer tutamıyan şey.
A'rec
Anadan doğma topal.
Arefe
Kurban bayramının birinci gününden evvelki güne verilen isim.
Ârif
Bilgili, bilen, irfân sâhibi, veli.
Ârif-i billah
Allahü teâlâyı tanıyan, âhiret âlimi.
Âriyet
Bir malın menfeatini ya'ni kullanılmasını hibe etmek.
Arş-ı a'lâ
Âlem-i emr ile Alem-i halk arası olan büyük âlem. Yere ve göke benzemez. Mahlûkların en şereflisidir. Daha saf ve daha nûrludur. Onun için Arşullah da denir.
Arşın
Osmanlılarda kullanılan uzunluk ölçü birimi. (68)
Arûz
Arab, Türk, Fars, Hind şiirlerinde hece kalıpları.
Asabe
Ölenin erkek cihetinden olan akrabâları.
Âsâr
Eserler. Sehâbeden bildirilen haberler.
Âsâ-i Mûsâ
Mûsâ aleyhisselâmın âsâsı ki; mu'cize olarak yılan, ejderha olurdu.
Asfiyâ
Takvâ sâhipleri, sufiler, kemâlât sâhibleri. Doğru yolda olanlar.
Âsi
İsyân eden, karşý gelen. Günahkâr. Haydut. Ahlâkı bozuk.
Âsitâne
Eşik. Pâyitaht (başşehir) Büyük tekke. İstanbul.
Asr-ı seâdet
Peygamber efendimizin (sallallâhü aleyhi ve sellem) Eshâb-ı kirâmın ve Tâbiinin zamânı.
Aşere-i mübeşşere
Cennetle müjdelenen on kişi.
Âşir
Öşr denilen zekâtı toplayan.
Ateist
Allahü teâlânın varığına inanmayan, dinsiz.
Âti
Gelecek zaman, istikbâl.
Atiyye
Hediyye, bahşiş, lütuf ve ihsân.
Attâr
Güzel koku satan.
Avâm
İlmi, irfânı kıt olan kimse. Halk.
Avdet
Aslına dönme, geri gelme, rücû.
A'yân
Bir yerin ileri gelenleri.
Âyet-i kerime
Kur'ân-ı kerimde sûrelerin kısımları.
Ayn
Aslı, kendisi. Birşeyin eşi, tıpkısı. Mevcut olan varlık.Göz.
Ayn-ı sâbite
Varlıkların Allahü teâlânın ilminde sâbit olan ezli hakikatları, var olmadan evvel varlıklar hakkındaki Allahü teâlânın ilmi.
Azamet
Cenâb-ı Hakkın büyüklüğü.
Azâzil
İblisin (şeytanın) diğer adı.
Azimet
Gitme, gidiş. Dini emirlerini yapma ve yasaklarından sakınma husûsunda ruhsatları terketme.
Aziz
Muhterem, sevgili.
Azm
Karar, kasıt, niyet.
Azrâil
Allahü teâlânın emriyle canlıların rûhunu alan melek.
|
