arkadaşlar şimdiye kadar kimseye anlatanadığım bi itirafım var
izmir yenifoçada komando olarak askerliğimi yapıyordum ailemde şanlıurfada oturuyordu izmir urfa arası otobüsle yaklaşık 22 saat... ilk bir ayım bitince yemin törenimize bir hafta kalmıştı evin en büyük oğlu olduğum için babam üzerime çok düşer ve çok sever beni..bir gün telefonla konuşurken ona baba ben yemin törenine çıkıcam herkesin ailesi geliyor sende gel dedim.. tabi beni kırmadı ve büyük bi heyecanla yola çıktı..artık yemin törenine sadece saatler vardı ki bölük komutanım bana sen yemin törenine çıkmayacaksın dedi.. tabi komutan olduğu için nedenini soramadım..ve büyük gün gelip çatmıştı alayda yaklaşık 7500 kişi yemin törenine çıkıyordu bende koğuşun camından onlara bakıyordum ki uzaklarda babamın koşarak geldiğini gördüm büyük bir heyecanla benim yemin etmemi görmek için en doğru yere geçmeye çalışıyordu bense yaşlı gözlerle uzaktan onu seyrediyordumo ve yaşlı dedem dedemide getirmişti adam ölmeden benim yemin etmemi görmeye gelmişti.. ve yemin töreni bitti ailelerle görüşme zamanı gelmişti babam ve yaşlı dedem yine koşarak beni bulmaya çalışıyorlardı ben onları fark edince hemen aşağıya koştum yanlarına gidip ellerini öptüm.. ve babamın sorusuyla hayatımda her zaman pişman olacağım biyalan söyledim babam...
- oğlum seni görmek için o kadar koştuk ama seni bir türlü göremedik neredeydin.. diye sorunca bende
- baba boyum uzun olduğu için ortalardaydım tören bitmeden komutanım beni buraya gönderdi gelen ailelere yardımcı olmak için ve sizi daha kolay bulmam için.. dedim ve onlar gidince ben sabaha kadar ağladım acaba doğrumu yapmıştım törende olmadığımı söyleseydim acaba içinde bi burukluk olurmuydu yoksa iyimi yapmıştım hep içimde bi ukde olarak kalmıştır bu cevabını inanın bende bulamadım

bencede  en dogrusunu yapmışsın arkadaşm